DOBRE MANIERY

Nauka dobrych manier to inwestycja w przyszłość dziecka. Uczy się ono prawidłowych zasad zachowania, zwrotów grzecznościowych, manier przy stole, podczas wyjść do teatru, kina czy na koncert. Tę naukę należy rozpocząć bardzo wcześnie, po to aby mieć pewność, że nasze dziecko, w każdej z napotykanych sytuacji zachowa się właściwie.
Wczesna edukacja w tym zakresie zagwarantuje iż nauczane treści staną się nawykiem, nad którym dziecko nie będzie się zastanawiać. Jest to proces rozpisany na wiele lat. Od staranności rodziców zależy, czy mały człowiek w przyszłości będzie umiał zachować się w towarzystwie elegancko i we właściwy sposób. Dobrze wiemy, że w kontaktach międzyludzkich najważniejsze jest pierwsze wrażenie. Ucząc dziecko dobrych manier sprawiasz, że w przyszłości będzie lepiej postrzegane przez innych i łatwiej będzie mu nawiązywać znajomości, przyjaźnie, a nauczyciele czy późniejsi pracodawcy będą mieli o nim dobre zdanie.
Należy pamiętać, że dziecko uczy się poprzez obserwacje i naśladownictwo. Ważne jest więc, aby rodzice przestrzegali zasad dobrych manier. To oni stanowią dla dziecka wzór do naśladowania, z nimi maluch spędza najwięcej czasu, patrzy i mimowolnie się uczy. Kiedy rodzice są uprzejmi względem siebie i innych dziecko powiela to zachowanie.
Dlatego:
1. Używaj zwrotów grzecznościowych także w stosunku do dziecka!
2. Zawsze dziękuj za najdrobniejszą nawet pomoc!
3. Tłumacz dziecku swoje zachowania!

Przy stole
Oto kilka wskazówek do nauki dobrego zachowania przy posiłkach:
• Naukę rozpocznij w momencie, gdy dziecko rozpocznie samodzielne spożywanie posiłków.
• Nakrywaj stół starannie, zawsze stawiaj serwetki, siadaj do posiłków z całą rodziną.
• Nigdy nie jedz w pośpiechu, na stojąco i nie pospieszaj dziecka.
• Zwracaj uwagę na to w jaki sposób dziecko trzyma sztućce i czy je z zamkniętą buzią.
• Wykorzystaj aktywność dziecka do wspólnego przygotowania posiłków oraz nakrywania stołu.
• Zwracaj uwagę na postawę dziecka przy stole i przypominaj, że nie siedzimy na nogach, nie wiercimy się i nie trzymamy łokci na stole.
• Nigdy nie czytaj dziecku przy jedzeniu i nie zabawiaj go, gdyż powinno ono skupić uwagę na wykonywanej czynności. W przyszłości nie będzie ono przeszkadzać innym.

Zwroty grzecznościowe
Ucząc zwrotów grzecznościowych pamiętaj o:
• Wytrwałości i ciągłych ćwiczeniach, gdyż jest to bardzo żmudny proces.
• Przypominaniu dziecku słów: PROSZĘ, DZIĘKUJĘ, PRZEPRASZAM, DZIEŃ DOBRY, DO WIDZENIA, DOBRANOC, aby nabrało pewności, że są one ważne i potrzebne w życiu.
• Stosowaniu gestów przy używaniu zwrotów grzecznościowych – dzięki temu dziecko lepiej zapamięta słowa.
• Tłumaczeniu dziecku jakie sytuacje wymagają zastosowania zwrotów grzecznościowych.
• Witaniu i żegnaniu się z dzieckiem, dziękowaniu mu za każdą przysługę, przepraszaniu za błędy, proszeniu o pomoc.
• Dobrym przykładzie – sam ich używaj wobec innych.

Miejsca publiczne
Gdy chcemy nauczyć dziecka właściwego zachowania w miejscach publicznych pamiętajmy o:
• Zabieraniu go w różne miejsca: na przyjęcia, do kina, do teatru, na koncerty, do parku,
• Podróżowaniu środkami komunikacji miejskiej, gdzie zwracamy uwagę na ciche mówienie, ustępowanie miejsca starszym osobom,
• Nauce sprzątania po zabawie,
• Myciu rąk po każdym wyjściu z toalety,
• Oczyszczaniu nosa za pomocą chusteczek higienicznych,
• Zasłanianiu ust przy kichaniu, kaszlu czy ziewaniu,
• Wpojeniu nawyku informowania rodziców o każdej sytuacji, w której dziecko chce odejść w inne miejsce,
• Dbaniu o wygląd zewnętrzny – czystość ubrań, estetyczny wizerunek, uczesane włosy itp.

Nauczenie dziecka dobrych manier to długi proces, wymaga czasu, cierpliwości i powtarzalności. Ważne jest, by go nie przerywać. Można w tym celu pomóc sobie maskotką, którą na początku uczymy właściwego zachowania. Dzieci będą robiły to samo, ucząc misia dobrych manier, same się ich nauczą. Warto skorzystać z takiej pomocy.

ZAGRAJ ZE MNĄ - MAMO, TATO !

Czy pamiętacie zimowe wieczory, kiedy razem z rodzicami i rodzeństwem rozgrywaliście partyjkę chińczyka? Pamiętacie warcaby i bierki? Czy nasze dzieci je znają? Co robi współczesny kilkulatek w wolnym czasie? Włącza komputer, wybiera grę, a następnie pokonuje kolejne rzesze nieprzyjaciół lub mknie wirtualnym bolidem po wirtualnym torze wyścigowym. Siedząc we własnym pokoju w pojedynkę przeżywa emocje. Jak spędzali zimowe wieczory jego mama i tata? Wyjmowali pudełko warcaby i rozpoczęli turniej, grali z bratem lub z siostrą czy kolegami w domino czy kółko i krzyżyk, okręty albo w karty. Były to gry towarzyskie, co oznacza, że wymagały współuczestnictwa kilku osób. Wprawdzie było przy tym trochę kłótni i nieporozumień, ale jednak wszyscy lubili te rozrywki. Natomiast gry planszowe angażują na tyle, że dają okazję relaksu, a przy tym wyciszają, nie bombardują nadmiarem wielorakich bodźców. Psychologowie są zdania, że porównanie gier komputerowych z grami planszowymi - te drugie wypadają znacznie lepiej.
W rodzinnym kręgu
Odkurzmy stare, klasyczne gry. Warto! Rozłóżmy plansze na dywanie i zaprośmy wszystkich domowników do wspólnej zabawy. Dlaczego to takie istotne? Takie wspólne przyjemne zajęcie wpływa dodatnio na nasze rodzinne relacje i społeczne więzi. Razem przeżywamy pewne emocje, poznajemy się nawzajem, dowiadujemy się o sobie czegoś nowego, stajemy się sobie bliżsi. Tradycyjne gry planszowe uczą współzawodnictwa, rozwijają pamięć oraz myślenie abstrakcyjne. To świetna okazja, by razem śmiać się, żartować, dyskutować, negocjować, obserwować.
Sztuka przegrywania
Kiedy dziecko gra w grę komputerową, jest całkowicie anonimowe. Jeśli mu coś się nie uda, może rozpocząć grę od nowa lub po prostu wyłączyć komputer. Natomiast kiedy przegrywa np. w szachy w obecności najbliższych, przeżywa porażkę, związane z nią emocje i musi sobie jakoś z nimi poradzić, zachować twarz. W życiu młodego człowieka taka lekcja opanowania i pokory jest absolutnie niezbędna. Jeśli malec nie zgadza się z werdyktem w grze towarzyskiej i w złości ciska bierkami o ścianę, rodzice powinni zareagować. Trzeba wyjaśnić dziecku, że w grze tak jak w życiu los nie zawsze nam sprzyja. Warto jednak skorzystać z możliwości rewanżu, zagrać jeszcze raz i mieć nadzieję, że następna partia będzie wygrana.
Respektowanie zasad
Każda, nawet najprostsza gra planszowa wymaga przestrzegania pewnych odgórnie ustalonych zasad. Aby móc uczestniczyć w zabawie, należy dostosować się do tych reguł. To uczy dziecko respektowania reguł. Gdy maluch usiłuje oszukiwać, w niedozwolony sposób "przeskakuje" kolejne pola lub zwędzi mamie garść żetonów, musi liczyć się z konsekwencjami. Może zostać wykluczony z gry i wtedy dowiaduje się, że trzeba grać uczciwie. Dziecko uczy się także bycia cierpliwym. Trzeba poczekać na swoją kolej, zdobywać mozolnie kolejne punkty lub dążyć powoli do mety. Nagroda w postaci wygranej jest celem, który osiąga się nie od razu. To ważna lekcja życiowa dla kilkulatka.



WSZAWICA

W związku z przypadkami występowania wszawicy na terenie całego kraju przedstawiamy podstawowe informacje.

Wszawica jest chorobą zakaźną. Powszechnie uważana jest za chorobę wstydliwą, kojarzoną z brudem i biedą, co nie jest prawdą, bowiem występuje na całym świecie, nawet w dobrych warunkach higienicznych. Źródłem zakażenia najczęściej jest kontakt z osobą zakażoną, jej odzieżą lub przedmiotami osobistego użytku.

 

Zapobieganie rozpowszechnianiu się choroby:

Ø      Przestrzeganie podstawowych zasad higieny

Ø      Częste przeglądanie włosów, zwłaszcza u dzieci, ponieważ są one najbardziej narażone na zachorowanie, przebywając w dużych skupiskach: przedszkole, szkoła,

Ø      Używanie wyłącznie własnych przedmiotów osobistych.

Rodzice, którzy zauważyli u dzieci wszy mają obowiązek poinformować o tym fakcie wychowawcę aby opanować falę zachorowań. Przepisy zdrowotne nakazują aby dziecko,
u którego stwierdzono wszawicę nie wracało do przedszkola dopóki nie przejdzie prawidłowej kuracji. W przypadku stwierdzonej wszawicy należy przeprowadzić kąpiel
z zastosowaniem środków dezynsekcyjnych do mycia włosów i odzieży. W środki te można zaopatrzyć się w aptekach, drogeriach i stosować wg dołączonej instrukcji do opakowania.


 

 

REPERTUAR NA JESIEŃ

 

Parasole - wiersz
Na ulicy pod drzewami parasole dwa.
Pod tym dużym idzie mama, pod tym małym ja.
Idę z mamą, idę słucham, mama słucha też,
Jak z drzewami o czymś szepcze rozgadany deszcz.
Szepcze cicho, to znów głośno, w rynnie dzwoni, gra
I wesoło stuka, puka w parasole dwa.

Wiatr – Psotnik - piosenka
Wiatr zapukał w okno, do dzieci: “Halo, hej maluchy, jak leci?
Nie chce mi się biegać po polach, przyjdę do waszego przedszkola”
Nie! nie! nie!
Ref. Wietrzyku - Psotniku
- masz chmurki przegonić,
utulić sarenki w lesie,
kałuże osuszyć
i liście posprzątać,
bez ciebie cóż zrobi jesień?
“A ja chcę rozkręcić zabawki, albo rozkołysać huśtawki.
Wolę dmuchać w trąbki, piszczałki, zbudzić wasze misie i lalki”
Nie! nie! nie!
Ref. Wietrzyku - Psotniku...

Ogórek – piosenka
Wesoło jesienią w ogródku na grządce
tu ruda marchewka, tam strączek.
Tu dynia jak słońce, tam główka sałaty,
a w kącie ogórek wąsaty.
Ref. Ogórek, ogórek, ogórek
zielony ma garniturek,
i czapkę i sandały,
zielony, zielony jest cały.
Czasami jesienią na grządkę w ogrodzie
deszczowa pogoda przychodzi.
Parasol ma w ręku, konewkę ma z chmurki
i deszczem podlewa ogórki.
Ref. Ogórek, ogórek...

Wiatr i chmurki, Danuta Gellnerowa - wiersz
Tam za lasem, tam za górką
wiatr dokuczał małym chmurkom.
Aż się chmurki rozpłakały
i deszcz padał przez dzień cały.

Kałuże – wiersz
Gdy jesienny pada deszczyk,
włóż na siebie ciepły płaszczyk
i wybiegnij na podwórze,
bo powstały tam kałuże.
Jedna wąska dwie szerokie
są też płytkie i głębokie.
Wokół kałuż można chodzić
skakać przez nie lub w nich brodzić.
Lecz pamiętaj bardzo proszę
byś na nogach miał kalosze.

Ola i liście - piosenka
1. Poszła Ola na spacerek
na słoneczko, na wiaterek.
A tu lecą jej na głowę
liście złote i brązowe. x2
2. Myśli Ola: liści tyle
bukiet zrobię z nich za chwilę.
la-la-la-la, la-la-la-la,
la-la-la-la, la-la-la-la. x2

Kolorowy bukiet – wiersz
Do parku przyszły z przedszkola dzieci.
Chcą zrobić z liści barwny bukiecik.
Listki czerwone, jak malowane,
leżą pod klonem i pod kasztanem.
Gdy ten bukiecik stanie na stole,
ozdobi dzieciom całe przedszkole.

Jesień, jesień, jesieniucha - piosenka
Ale plucha, cha cha, plucha, cha, cha,
ale dmucha, cha cha, dmucha, cha cha.
Niech tam leje, niech tam wieje -
ja się bawię, ja się śmieję.
Żółta grucha cha cha, grucha cha cha.
Hop do brzucha cha cha, brzucha, cha cha.
Niech tam leje, niech tam wieje -
ja się bawię, ja się śmieję.
Dla mnie jesień to jest mucha cha cha,
Jesień, jesień, jesieniucha cha cha.
Niech tam leje, niech tam wieje -
ja się bawię, ja się śmieję.

Kasztanki - piosenka 
Wiatr pogłaskał stary kasztan po złotej czuprynie,
A w ogródku już kasztanki skaczą po ścieżynie.
Kto się z nami bawić chce w kasztankową grę?
Jeden w prawo, drugi w lewo, trzeci skoczył boczkiem,
Ten malutki, okrąglutki w trawie błyska oczkiem.
Kto się z nami bawić chce w kasztankową grę?
A ten piąty, a ten szósty, kasztanek łaciaty
Zamiast dzieciom do kieszonki - skoczył między kwiaty.
Nie chce z nami bawić się w kasztankową grę?
Wiatr pogłaskał stary kasztan po złotej czuprynie,
Nowe zrzuci nam kasztanki w zielonej łupinie.
Kto się z nami bawić chce w kasztankową grę?


Jestem sobie przedszkolaczek - piosenka
Jestem sobie przedszkolaczek
nie grymaszę i nie płaczę.
Na bębenku sobie gram
ram tam tam, ram tam tam.

Mamy tu zabawek wiele
razem bawić się weselej.
Bo kolegów dobrych mam
ram tam tam, ram tam tam.

Mamy klocki, kredki, farby
to są nasze wspólne skarby.
Bardzo dobrze tutaj nam
ram tam tam, ram tam tam.

Kto jest beksą i mazgajem
ten się do nas nie nadaje.
Niechaj w domu siedzi sam
Ram tam tam, ram tam tam

Tak się nudziłem - wiersz
Tak się nudziłem, gdy byłem sam
A teraz kilku kolegów mam.
Co dzień od rana czekam tej chwili,
Gdy będą ze mną koledzy mili.

Wspólna zabawa zawsze się uda
Już teraz nie wiem, co to jest nuda.
Dobrze nam razem słońce czy deszcz
Chodź do przedszkola bawić się też.

 Marsz przedszkolaków - piosenka 
Wietrzyk leci w dal przez pola, idą dzieci do przedszkola.
A kto przy tym wcześnie wstanie z apetytem zje śniadanie.
Ref. Raźny głos, do góry nos! x2
Właśnie tacy, właśnie tacy
są weseli przedszkolacy.
Każdy idzie, każdy śpiewa
Marsz, marsz, lewa!   x2
Każdy myje co dzień z rana ręce, szyję i kolana.
Biega, skacze, tańczy ładnie I nie płacze, gdy upadnie.
Ref....

Wrzesień - wiersz
Jeszcze lato nie odeszło,
A już jesień bliska.
Wrzesień milczkiem borowiki
skrył we wrzosowiskach.
 
Na polany rude rydze
stadkami wygonił
i rumiane jabłka strąca
raz po raz z jabłoni.
 
Jeszcze o południu
tak potrafi przypiec,
jakby to nie wrzesień rządził,
lecz upalny lipiec.
 
Ale już chłodniejsze noce,
niż bywały w lecie.
Liściom – żółknąć czas,
a ptakom za morza odlecieć.

Kolorowe kredki- piosenka
Kolorowe kredki w pudełeczku noszę.
Kolorowe kredki bardzo lubią mnie.
Kolorowe kredki, kiedy je poproszę,
namalują wszystko, to co chcę.
Namalują domek i na płocie kota.
I wesołe słonko, na pochmurne dni.
A gdy w Kosmos lecieć przyjdzie mi ochota,
prawdziwą rakietę namalują mi.
Kolorowe kredki w pudełeczku noszę.
Kolorowe kredki bardzo lubią mnie.
Kolorowe kredki, kiedy je poproszę,
namalują wszystko, to co chcę.
Kiedy jestem smutny, zawsze mnie pocieszą,
siadamy przy stole i one, i ja.
Malują cudaki: małpkę taką śmieszną,
słonia na huśtawce i w rakiecie lwa
 
Jesienny pociąg - wiersz
Stoi pociąg na peronie-
żółte liście ma w wagonie
i kasztany, i żołędzie-
dokąd  z nimi jechać będzie?
Rusza pociąg sapiąc głośno.
Już w przedziałach grzyby rosną,
a na półce, wśród bagaży,
leży sobie bukiet z jarzyn.
Pędzi pociąg lasem, polem
pod ogromnym  parasolem.
Zamiast kół  kalosze ma,
za oknami deszcz  mu gra.
O, zatrzymał się na chwilę!
Ktoś w wagonie drzwi uchylił
i potoczył w naszą stronę
jabłko duże i czerwone. 


Hymn Przedszkola nr 4
Cztery strony świata mamy,
cztery pory roku znamy,
czterech lata mej kariery
i przedszkole nasze cztery.
Ref.: Tu beztrosko mija czas,
tu spotyka radość nas,
tu widzimy dobra dar,
tu dzieciństwo ma swój czar.

Przez cudowny czas zabawy,
poznajemy ważne sprawy.
Tak godzina za godziną
najpiękniejsze chwile płyną.
Ref.: Tu beztrosko mija czas,
tu spotyka radość nas,
tu widzimy dobra dar,
tu dzieciństwo ma swój czar.

Gdy już cały świat poznamy
i uznanie w nim zyskamy,
to po latach się spotkamy
o przedszkolu zaśpiewamy.
Ref.: Tu beztrosko mijał czas,
tu spotkała radość nas,
dostaliśmy dobra dar,
tu dzieciństwo miało czar.